{"id":81,"date":"2023-03-10T11:35:09","date_gmt":"2023-03-10T10:35:09","guid":{"rendered":"https:\/\/wordpress-1074717-3818660.cloudwaysapps.com\/?page_id=81"},"modified":"2024-10-01T15:05:31","modified_gmt":"2024-10-01T14:05:31","slug":"keuken","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/romeinen\/keuken\/","title":{"rendered":"Keuken"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De keuken van het oude Rome<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De de keuken in het oude Rome<\/strong>: wat de oude Romeinen de hele dag door aten en waar ze aten.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Wat aten de oude Romeinen?<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De oude Romeinen aten drie hoofdmaaltijden: jentaculum<\/strong>, lunch<\/strong> e coena<\/strong>.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De drie maaltijden van de oude Romeinen<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De eerste maaltijd kwam min of meer overeen met ons ontbijt; deze bestond uit brood, kaas, melk, honing, wijn en gedroogd fruit en werd heel snel genuttigd. Laat in de ochtend werd er nog een snelle, koude snack genuttigd, bestaande uit vis, brood, fruit, peulvruchten en wijn, genaamd lunch<\/strong>. Het kwam ongeveer overeen met onze lunch, maar het was zo \u201cspartaans\u201d dat het niet nodig was om de tafel te dekken en zelfs niet om na de maaltijd de handen te wassen.\u00a0De belangrijkste maaltijd vond daarentegen \u2019s middags plaats, na het gebruikelijke bad in de thermen, en duurde soms tot het ochtendgloren van de volgende dag.<\/p>

De coena<\/strong> \u2013 het avondmaal \u2013 werd aanvankelijk in de voorhal genuttigd, maar toen de huizen ruimer en complexer werden, en vooral wanneer de rijkdom van de heersende klasse dit mogelijk maakte, vond het plaats in het \u201ctriclinio\u201d \u2013 eetzaal \u2013 waar de gastheer de \u201ctriclinari\u201d \u2013 bedden\/banken \u2013 liet opstellen waarop de gasten konden gaan liggen. De oude Romeinen aten liggend op de \u201ctriclinari\u201d, waarbij ze zich zijdelings op hun linkerarm steunden en hun rechterarm vrij hielden om het eten van de zorgvuldig gedekte lage tafeltjes te kunnen pakken.<\/p>

De eregast had recht op een ereplaats, de zogenaamde \u201cconsulaire\u201d plaats, die zich rechts van de centrale \u201ctriclinium\u201d bevond, recht tegenover de deur, zodat een boodschapper hem gemakkelijk een dringende boodschap kon overbrengen. De gastheer moest plaatsnemen aan de linkerkant van de eregast.<\/p>

De rijkste huizen beschikten over meerdere eetzalen: het zomerse \u201ctriclinio\u201d, dat op het noorden was gericht, en het winterse, dat op het westen was gericht en zo tot de laatste zonnestraal werd benut. De vroegste keuken was heel eenvoudig en bestond voornamelijk uit granen, peulvruchten, kaas en fruit. Met de verovering van het Oosten kreeg de keuken bijzondere smaken en geuren die ons vandaag de dag misschien doen denken aan een mix van de oosterse en de middeleeuwse keuken. Deze nieuwe invloeden kwamen natuurlijk alleen op de tafels van de rijken terecht.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De Romeinse keuken van Marcus Gavius Apicius<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wat we vandaag de dag weten, hebben we voornamelijk te danken aan de het kookboek van Apicius<\/strong>, een bekende gastronome uit de keizertijd, die schreef: \u201cover de kookkunst<\/strong><\/i>\u201d waaruit we de meeste kennis over de oude Romeinse keuken kunnen putten.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Het belangrijkste ingredi\u00ebnt: garum<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Het belangrijkste ingredi\u00ebnt van de Romeinse keuken was de \u201cGarum\u201d<\/strong><\/i> een pekel die waarschijnlijk in plaats van zout werd gebruikt, erg duur en moeilijk te vinden. De peper<\/strong>, de komijn<\/strong> en de taalkundig<\/strong> Dat waren de meest gebruikte specerijen en de \u201cstevige gerechten\u201d waren op basis van vlees, voornamelijk varkensvlees.<\/p>

Een kenmerk van de keuken van het oude Rome was de combinatie van contrasterende smaken, zoals zoet met pittig of zoet met kruidig. Tegenwoordig zouden de recepten van de beroemde kok Apicius zeker niet veel succes hebben, terwijl ze voor de Romeinen van toen uiterst verfijnd en smakelijk waren.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De eenvoudige keuken van het oude Rome<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Het grootste deel van de bevolking, dat niet rijk was, at veel eenvoudigere maaltijden, voornamelijk op basis van granen, peulvruchten en fruit, met weinig vlees, en kon zich zeker niet veroorloven om in de \u201cTriclinia\u201d te dineren, laat staan liggend op de comfortabele bedden\/banken. Het nadeel was dat men minder at, het voordeel dat men waarschijnlijk gezonder at, zonder het gebruik van smaakmakers zoals \u201cgarum\u201d en zonder de overmatige consumptie van vlees, wat bij de rijken vaak jicht veroorzaakte.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

La cucina dell’antica Roma La cucina nell\u2019antica Roma: cosa mangiavano e dove mangiavano gli antichi romani durante l\u2019intera giornata. Cosa mangiavano gli antichi romani? Gli antichi romani facevano tre pasti principali: jentaculum, prandium e coena. I tre pasti degli antichi romani l primo pasto corrispondeva, pi\u00f9 o meno, alla nostra prima colazione; era a base […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":556,"menu_order":6,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"site-sidebar-layout":"no-sidebar","site-content-layout":"page-builder","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"disabled","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"disabled","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"class_list":["post-81","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=81"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5356,"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81\/revisions\/5356"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/556"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/colosseo-roma.it\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=81"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}