Ludis
De spelen (ludus) of feesten waren voor de Romeinen oorspronkelijk een soort religieuze ceremonie, een ritueel dat bedoeld was om de gunst van de goden te winnen; ze hadden een verzoenend of herdenkingsdoel.
Er waren vier soorten spelen (ludus): “theatrale”, “circusachtige”, “atletische” en “jachtwedstrijden”. In het Flavisch Amfitheater, de beroemdste arena van de antieke wereld, vonden gladiatorengevechten (munera), jachtvoorstellingen (venationes) en aanvankelijk ook zeeslagen plaats. In de arena vonden ook ter doodveroordelingen plaats, maar er is geen historisch bewijs dat daar christenen de marteldood stierven.
De voorstellingen waren van verschillende aard; soms waren ze wreed en soms deden ze denken aan circusvoorstellingen met getrainde dieren.
Hoe dan ook, elke voorstelling vergde een zeer uitgebreide en efficiënte organisatie en bracht zeer hoge kosten met zich mee.
Tijdens de spelen bood het Colosseum op zijn tribunes plaats aan een ontelbare menigte, die vol spanning en enthousiasme klaar stond om getuige te zijn van buitengewone spektakels….Probeer je eens voor te stellen: meer dan 50.000 toeschouwers die “niet kunnen wachten” en genieten van het bloed van de gladiatoren en de wreedheid van de wilde dieren….
Vandaag genieten we van de stilte in het Colosseum, van de nachtelijke sfeer en van het moment waarop het verlicht wordt telkens wanneer ergens ter wereld een doodstraf wordt opgeschort. Zo vinden we het vandaag mooi, zelfs zonder het prachtige marmer; gezuiverd door de tijd.