De Via Emilia

 De Via Emilia, de oude weg die handig was voor het Romeinse leger.

Via de oude Romeinse weg die door de Emilia-Romagna loopt, kon het Romeinse leger zich snel verplaatsen en de stad Placentia bereiken.

De Via Emilia ontstond in het oude Rome als een Romeinse weg. Deze werd tussen 189 en 187 v.Chr. aangelegd door de consul Marcus Aemilius Lepidus. De weg werd aangelegd om Rimini rechtstreeks met Piacenza te verbinden in de periode waarin “Placentia” omsingeld was door de Gallische Boi, die, hoewel ze door de Romeinen waren verslagen, weigerden vrede te sluiten met Rome en met opstanden dreigden.

Rome besloot daarom een goede weg aan te leggen om het leger snel naar Placentia te brengen, zodat het klaar zou zijn om elke vorm van opstand van de Boi-Galli de kop in te drukken.

Enkele jaren later werd de weg vervolgens verlengd van Piacenza tot aan Milaan.

De belangrijkste steden die door de Via Emilia – een weg van Romeinse oorsprong – worden doorkruist, en de steden die door de Romeinen opnieuw werden gesticht, zijn: Caesena (Cesena), Forum Popili (Forlimpopoli), Forum Livius (Forlì), Faventia (Faenza), Forum Cornelii (Imola), Bononia (Bologna), Mutina (Modena), Regium Lepidi (Reggio Emilia), Tannetum (Sant’Ilario d’Enza), Fidentia (Fidenza), Parma, Placentia (Piacenza).

De Via Emilia verbond twee zeer belangrijke Romeinse wegen met elkaar: de Via Emilia, die vanuit Rome naar Rimini liep (een kolonie die in 268 v.Chr. werd gesticht), en de Via Postumia, die vanuit Piacenza naar Aquileia liep.

Ook vandaag de dag is de Romeinse Via Emilia nog steeds de belangrijkste verkeersader van Emilia-Romagna (een regio die zijn naam aan deze weg ontleent). De Via Emilia is een brede en comfortabele weg, die overwegend recht loopt, een typisch kenmerk van Romeinse wegen. De Romeinen begonnen lange, rechte wegen aan te leggen voor militaire, commerciële en politieke doeleinden; deze waren noodzakelijk voor de groei van hun rijk, omdat ze het Romeinse leger in staat stelden zich snel te verplaatsen.